jueves, 9 de diciembre de 2021

Finance, a men's sector?

By Lucía Lamas Silva, curso 2021-2022

What comes to your mind when you think of a CFO? You may never have asked yourself this question, but you may be thinking of a man in his 50s and dressed in a suit. Or maybe you are thinking of a young man, who works as CFO in a high-tech company.

The question is, why don't we imagine a woman in the position? This is because despite current gender advances and the progressive elimination of the glass ceiling towards women, only 5% of companies have a woman as their CEO and 16% of them have a woman as their CFO (Banco Santander, 2021). Spain is ranked 19th among countries with the highest rate of women on director boards; it might seem a not too bad position among the whole world, however, this means that only 23,8 % of the top managers of a company are women. Countries like France, Norway or Belgium are at the top of the list, with a percentage of women of 44,4%, 40,9% and 35,9% respectively in 2019 (Sempere, 2019).

 

2015

2019

Percentage change

1.       1. FRANCE

34,2%

44,4%

10,2%

2.       2. NORWAY

39,7%

40,9%

1,2%

3.       3. BELGIUM

26,6%

35,9%

9,3%

19.  SPAIN

16,5%

23,8%

7,3%

GLOBAL

15,3%

20,6%

5,3%

                    Source: Own elaboration from Trincado data

Fortunately, things are changing and there is an upward trend, in which each time the weight of women in the management of companies is increasing. Women like Pilar Dols (Meliá), Teresa Quirós (Red Eléctrica) or Nuria Pascual (Grifols), are fighting for higher recognition as CFO (Blanco, 2021). These are three of the CFOs in Spanish companies listed on the IBEX35, among which there are only 9 female directors (Blanco, 2021). Many of these renowned CFOs have something in common, that they work in technology sectors and in pioneering companies, something that can impact us even more because of the culture of thought that has dragged on.

A study of enormous relevance on the subject revealed that those companies with a female CFO, obtained on average a superior performance in the price of shares, showing that diversity, in this case of gender, brings new perspectives to the company, making it grow and develop more easily (Informe S&P Global, 2019).

What are the causes of this gender inequality?

Firstly, women have traditionally been seen as the caregivers of the family, so that problems with work-life balance could be the cause of this inequality. Secondly, there is the gender discrimination that continues to exist in society, and therefore, women are perceived to be less well suited for such managerial positions. Thirdly, it is important to consider the lack of motivation of many women for positions such as CFO. Finally, there are bosses who simply do not promote women to management positions (Samela, 2018).

What steps could be taken to avoid gender discrimination in positions such as CFO?

Many companies are carrying out plans to reduce gender inequality. Among these plans we can find flexible work practices, transparency of opportunities and remuneration, support to encourage gender diversity, balanced teams and even mentoring programs focused on the development of women's careers (Samela, 2018).

In my opinion, we must continue fighting against any gender discrimination, especially women, because we can let the world know that we have the capacity to work as CFO or carry out the work that we want. However, men also play an essential role in this much-needed change in society. If we were taught from a young age that men and women are equal, job promotions would be based on merit.

It has been demonstrated that companies that supports diversity evolve more favourably than those that simply follow pre-established patterns of the past. That’s the reason why it is very important to support diversity of both gender and race or religion.

References:

Banco Santander. (2021). Santander. La diversidad de género en los puestos de liderazgo empresarial añade valor 

Blanco, I. (Marzo de 2021). El Economista. La dirección financiera está en manos de mujeres en nueve empresas del Ibex 35

Informe S&P Global. (Octubre de 2019). Inese. Las empresas con CEO y CFO femeninas son más rentables y logran un mejor desempeño en su balances

Meliá Hotels International. (2021). Meliá Hotels International. Información para accionistas e inversores. 

Samela, G. (29 de 07 de 2018). Clarín economía. El doble esfuerzo de las mujeres para llegar a directoras de Finanzas

Sempere, P. (Octubre de 2019). El País. Solo el 5% de las empresas tiene a una mujer como CEO

 

jueves, 11 de noviembre de 2021

Polémica en el CFA, ¿Vale la pena?

 Por: Rodrigo Painceira Cabello, curso 2021-2022

‘’El Chartered Financial Analyst (CFA), que siempre se identificó como la certificación de referencia a la hora de hablar de expertos en finanzas, se está viendo envuelta en una serie de polémicas que han tenido como consecuencia que mucha gente se lo piense dos veces antes de inscribirse en el programa.’’


Una certificación profesional es ‘’una acreditación de conocimientos y capacidades otorgada por una entidad gestora, que garantiza la idoneidad profesional de sus titulares.’’ (CFA Firm, s.f.). Por tanto, se trata de una herramienta para medir el conocimiento de un profesional. Con ella, se obtiene la confianza para el trabajador como para la empresa de que el candidato posee los conocimientos requeridos.

Durante los meses de verano surgió una polémica con una popular certificación dentro del sector de las finanzas, el CFA. El porcentaje de aprobados, moviéndose tradicionalmente alrededor del 45%, se desplomó hasta el 22% y por ello surgieron muchas voces a través de distintos foros de finanzas debatiendo si realmente vale la pena preparar los difíciles exámenes por los que hay que pasar para obtener esta certificación. En este post intentaré explicar que es y en que consiste el CFA, así como las diferentes posturas que surgieron a raíz de los resultados de los últimos exámenes.

El CFA es una acreditación otorgada por el CFA Institute, organización global compuesta por profesionales del campo de la inversión, que ofrece las certificaciones y designaciones como Analista Financiero Certificado. Se trata de una de las acreditaciones dentro del sector financiero con mayor reputación en todo el mundo. Esta reputación está bien respaldada, ya que para conseguir la certificación hay que superar tres exámenes muy completos sobre temas financieros, tener cuatro años de experiencia ‘’relevante’’ en el sector y aceptar el código ético del CFA Institute.

Además, también hay que tener en cuenta otros dos factores importantes: el tiempo y el dinero. De acuerdo con el CFA Institute, de media, un candidato tarda entre 4 y 5 años en aprobar los 3 niveles, habiendo estudiado una media de 300 horas por nivel. En cuanto al coste económico que supone, simplemente la inscripción se mueve alrededor de los 1000$ a lo que le tendremos que sumar también el material de preparación, que ronda entre los 700$ y 900$. Tras saber esto, quizá se comprenda mejor la polémica surgida a raíz de los resultados de los últimos exámenes. Mucha gente ha empezado a cuestionarse si realmente es rentable invertir el tiempo y el dinero requeridos en esta certificación. Sobre todo, si en la ecuación metemos la masificación que ha sufrido el examen en los últimos años y que, para algunas personas, ha perdido en cierta medida la esencia de formar parte de un selecto grupo de expertos. Muchas veces esta certificación servía como trampolín para muchos jóvenes que, buscando una vía de acceso laboral en grandes bancos y fondos de inversión, se apuntaban a esta formación buscando ese componente diferenciador que buscan las grandes corporaciones.

Tasa de aprobados en el CFA 

Ahora bien, ¿A qué se debe el descenso en el número de aprobados? Voy a comentar las dos teorías que mueven dos importantes divulgadores y analistas de asuntos relacionados con el CFA: Mark Meldrum y AJ Srmek de Straight Talks (Srmek, s.f.). Para Mark, el CFA Institute puede haber seguido la estrategia de hacer el nivel I más difícil de forma que solo lo mejor de lo mejor pase el filtro. De esta forma, gente que de todas maneras no hubiera completado los 3 niveles ya no pasará el filtro. Mark ha respaldado su teoría en que muchas universidades han hecho lo mismo con sus módulos de Finanzas I para cribar el número de estudiantes que se apuntarán a las clases superiores de Finanzas Avanzadas.

AJ Srmek tiene una opinión distinta ya que, para él, la teoría de Mark implicaría que de alguna forma el CFA Institute está teniendo un gesto de buena fe para ahorrar a los candidatos menos ‘’preparados’’ tiempo y dinero, algo que para él, no tiene demasiado sentido. Srmek plantea su teoría desde la base de que en el año 2019 hubo quejas de que el Instituto había hecho más fáciles sus exámenes al implantar la modalidad online o computer based, y que esta es la forma de corregir esa descompensación en la dificultad, aunque según él, se han pasado de largo.

En cambio, las razones que se dan desde la organización son que, debido al Covid-19, muchos exámenes tuvieron que postponerse varias veces y esto debió afectar a la preparación de los candidatos que, debido a la situación, no pudieron presentarse a los exámenes con el nivel de estudio o concentración adecuados.

Y ahora vamos a responder la pregunta de este post: ¿Sigue valiendo la pena el CFA?

De acuerdo con Mark Meldrum, Srmek y otros muchos especialistas en el mundo de las finanzas sí, definitivamente vale la pena. Cierto es que como hemos visto, debido al aumento en flujo de candidatos que cada año se presenta y los cambios en los criterios de los exámenes puede tener como consecuencia que la certificación parezca menos atractiva, pero nada más lejos de la realidad. Todos los expertos coinciden en lo mismo, y es que la cantidad de conocimientos que obtendrás al preparar estos exámenes será infinitamente superior a la de mucha gente trabajando en el sector. Incluidos graduados en Masters de Finanzas de las mejores escuelas de negocios del mundo.

Cierto es que el foco ha cambiado. En el pasado el simple hecho de tener las credenciales CFA al lado de tu nombre podía valer para abrirte las puertas de muchos sitios. Hoy en día eso ha desaparecido en cierta medida, pero no por ello el CFA es menos prestigioso. En los tiempos de hoy, la atención se centra en como utilices los conocimientos que has obtenido de haber superado los tres niveles que componen el CFA. Sin duda, contar con esta certificación en tu haber te aportará un valor añadido ampliamente reconocido en el sector financiero y te será de ayuda en el futuro a lo largo de tu carrera profesional.

Siendo un tema tan profundo es difícil dar una opinión, pero personalmente creo que habría que esperar a próximos resultados para poder tener mas información acerca del problema de los aprobados. Creo que el CFA Institute, siendo una organización de renombre y con unos valores éticos muy arraigados a su cultura, plantearía las cosas de una forma distinta si fuese a cambiar la metodología o los criterios de sus procesos. Con todo, coincido con que el CFA sigue siendo una cualificación muy atractiva y que puede aportar un alto valor a tu perfil profesional, especialmente si queremos tener un perfil mas internacional.

Referencias

Bloomberg. (2021). Retrieved from CFA Pass Rate Plummets to Record Low of 25% for Level 1 Exam: https://www.bloomberg.com/news/articles/2021-09-14/cfa-level-1-success-rate-plunges-again-to-a-record-low-of-22

CFA Firm. (n.d.). Retrieved from http://www.cfa-site.com/qu%C3%A9-es-una-certificaci%C3%B3n-profesional/

CFA Institute. (n.d.). Retrieved from https://www.cfainstitute.org/en/

Kaplan Schweser. (n.d.). Retrieved from https://www.schweser.com/cfa/level-1/study-packages

López, P. R. (n.d.). BBVA. Retrieved from https://www.bbva.com/es/que-es-un-cfa/

Meldrum, M. (2021, Agosto). Youtube. Retrieved from CFA Pass Rates - Trend or Event: https://www.youtube.com/watch?v=EHJIUGlhJE0&t=1s

MOLINA, A. H. (n.d.). club-mba. Retrieved from https://www.club-mba.com/certificados/guia-del-cfa/

Reddit. (n.d.). Retrieved from https://www.reddit.com/r/CFA/

Soleadea. (2021, Octubre 21). Retrieved from https://soleadea.org/cfa-exam/pass-rates

Srmek. (n.d.). Youtube. Retrieved from https://www.youtube.com/channel/UCF8oQ_rYiZ4xu5HHagy30Tg

Zhu, Y. (2021, Enero 26). Rankia. Retrieved from https://www.rankia.com/blog/mejores-masteres-finanzas-mba/4083476-cfa-chartered-financial-analyst-que-por-estudiarlo-como-aprobar-nivel-1

 

 

sábado, 16 de octubre de 2021

A REVOLUCIÓN BLOCKCHAIN NAS FINANZAS

 Por Alejandro García Gendra, curso 2021-22

Nos últimos anos e co paso dos días estase transformando a forma de facer transaccións. Co paso dos anos estamos vendo cambiar a forma de realizar operacións financeiras, o que nos leva a analizar se a tecnoloxía Blockchain vai ser o futuro de todas as transaccións financeiras.

Canto tempo fai desde a última vez que pagaches máis de 100 € con billetes? Usaches algunha vez o cheque como forma de pago? Sénteste estrano se non usas tarxeta de crédito ou pagas co teu móbil a través de Bizum? Canto tardará en popularizarse o uso de criptomoedas na vida cotiá?

Seguro que escoitaches acerca da existencia das moedas virtuais como pode ser o Bitcoin. Trátase dun medio de pago electrónico que serve para adquirir produtos e servicios como calquera outra moeda, pero a diferencia do resto, non é emitida por un banco central. En moitos lugares, estase fomentando o seu uso. Por exemplo, en Suíza para o pago de impostos; en Miami moitas empresas úsano para pagar unha parte dos soldos; países con economías débiles, coa finalidade de protexer os seus aforros da volatilidade, etc. Polo tanto, non é un método de pago que estea a moitos anos da súa implantación na vida cotiá, senón que en pouco tempo acabarémolo aceptando como unha forma habitual de transacción dentro da economía. Blockchain é a rede sobre a que se sostentan as criptomoedas e o tema central sobre o que versará o meu blog.

Vou a comezar definindo en qué consiste exactamente a “tecnoloxía Blockchain” pois como me pasou a min mesmo é un concepto que antes de cursar a materia de Dirección Financeira apenas escoitei sobre ela. Como define a prestixiosa Escola de Negocios da Innovación e os Emprendedores (IEBS), “a tecnoloxía Blockchain é unha tecnoloxía baseada nunha cadea de bloques de operacións descentralizada e pública. (...). É como un gran libro de contabilidade inmodificable e compartido que van escribindo unha gran cantidade de ordenadores ao mesmo tempo.” (HURTADO, 2021). En cada bloque almacénase unha cantidade de transaccións, información referente a ese bloque e a súa vinculación co bloque anterior e seguinte a través de un código como sinatura dixital. Polo tanto, cada bloque ten un lugar específico e inamovible dentro da cadea, xa que cada bloque contén información do bloque anterior

Non obstante, a pregunta que xorde é: como se pode aplicar isto ás finanzas?

En primeiro lugar, o que nos aportaría esta tecnoloxía sería unha maior seguridade e privacidade. Vouno mostra cun simple exemplo. Se queres transferir 1.000 €, telo que realizar a través da túa banca electrónica ou por métodos de pago como PayPal. Pero estes axentes para realizar as transaccións recollen os teus datos persoais, rexistran a túa actividade, etc., polo que estas grandes entidades tecnolóxicas están acumulando información que aproveitan para comercializala e realizar publicidade ultrapersonalizada (“falsa seguridade”). Ademais, este tipo de entidades pódenche cobrar unha comisión, iso sen mencionar que o usuario xa non é dono de ningunha parte do proceso.

En cambio, utilizando esta tecnoloxía, a transacción quedaría rexistrada nun bloque que é validada por un ordenador independente (os usuarios que a validan non coñecen a identidade dos intervenientes da transacción e reciben Bitcoins polo seu traballo) e xa non podería ser borrada tendo cada usuario plena dispoñibilidade da mesma en calquera momento. Dado que cada bloque está matematicamente vinculado ao bloque seguinte, unha vez que se engade un novo bloque á cadea, o mesmo vólvese inalterable. Se un bloque modifica a súa relación coa cadea, rómpese. É dicir, que toda a información rexistrada nos bloques é inmutable e perpetua. A base desta tecnoloxía é o consenso, pois se todos os nodos teñen e comparten a mesma información, a toman como válida. Simple, rápido e sen intermediarios.

Non obstante, esta tecnoloxía tamén presenta desvantaxes. Como dixen antes, a información que permanece nesta rede é inmutable, pero isto pode traer consecuencias, xa que se te equivocas no rexistro da información ou esquéceste dos datos de aceso ao teu usuario (feito que soe ser bastante común), é moi complexo poder atoparlle solución. En consecuencia, é unha tecnoloxía que aínda ten que superar determinados obstáculos.

Cabe mencionar que esta novidosa tecnoloxía non só é útil para as transaccións financeiras senón que poden aplicarse a diferentes ámbitos ou mesmo revolucionar a xestión do sector público. Algunhas das súas aplicacións serían: o almacenamento na nube (a vantaxe de presentar unha maior lonxevidade dos datos), identidades dixitais (evita a suplantación de identidades), rexistro e verificación de datos (ao ser descentralizado presenta maior seguridade), cadeas de subministro (mellora a xestión da loxística), entre outras.

En España, estanse desenvolvendo proxectos pioneiros baseados na tecnoloxía Blockchain desenvolvidos por empresas como Acciona, Cabify, Banco Santander, Caixabank, Mapfre, Naturgy e Repsol.

Gráfico obtido da web statista

Segundo un estudo de IDC sobre o “Blockchain” na empresa española, actualmente a penetración desta tecnoloxía nas compañías de máis de 50 empregados é do 11%. Particularmente, nas finanzas (un dos sectores que máis utiliza esta tecnoloxía), para 2025, IDC estima que o 20% dos préstamos ao consumo xa se transfira nunha moeda dixital do banco central.

Por outro lado, PwC prevé que esta tecnoloxía produza un impacto no PIB español en 2030 de 20.182 millóns de euros (cun impacto no PIB mundial de 1,48 billóns de euros, onde case a metade deles son de China e EE.UU). De acordo con este informe, a taxa de crecemento anual desta tecnoloxía (CAGR) en Europa occidental será do 47% de 2020 a 2024.

Na miña opinión, trátase dunha tecnoloxía con moito potencial xa que permite solucionar diferentes problemas como pode ser a seguridade ou a xestión da información. Sobre todo, nestes días nos que proliferan os ciberataques ou intentos de estafa ás contas bancarias dos particulares. Penso que chegará a ser o futuro das transaccións financeiras, o que fará necesario proporcionar información á poboación sobre esta tecnoloxía. O maior inimigo das innovacións é o descoñecemento e o medo sobre as mesmas.

Entón, que opinades? Convertirase nunha forma nova de realizar transaccións ou quedarase nunha quimera como pasou con outras tecnoloxías?

Moitas grazas por ler o meu artigo.

Referencias:

 

martes, 12 de octubre de 2021

20 AÑOS DEL PRIMER CISNE NEGRO DEL SIGLO

Por Carmen Gerpe Espasandín, curso 2021-22

Los acontecimientos ocurridos el 11-S constituyen un “cisne negro”, un término acuñado para definir a un suceso prácticamente imposible de predecir por su baja probabilidad de ocurrencia, pero que si ocurre presenta consecuencias que afectan al orden económico y social mundial.


Fuente imagen: El País
Fuente imagen: El País
El pasado día 11 de septiembre se han cumplido 20 años del primer “cisne negro” del siglo. Una fecha que ha marcado un antes y un después en el transcurso de la historia llevándose por delante la vida de casi 3.000 personas como consecuencia del impacto de cuatro aviones en los edificios más simbólicos de EEUU.


Antes de comenzar con este post, me gustaría definir el término “cisne negro” o black swan. Esta teoría fue popularizada por el economista financiero Nassim Nicholas Taleb, en su obra  El cisne negro (2007).  Taleb elige esta metáfora debido a que, hasta la llegada en el siglo XVII a Australia de los primeros exploradores, en Europa se creía que todos los cisnes eran de color blanco. El descubrimiento por parte de los exploradores de los cisnes con plumas negras fue un hecho improbable que finalmente tuvo lugar, cambiando la percepción hacia este tipo de aves por parte de todo el mundo.

La teoría del cisne negro hace referencia a sucesos que ninguna persona podría predecir a causa de su improbabilidad y que finalmente acaban ocasionando consecuencias muy graves al igual que repercusiones serias en una sociedad.   Aunque estos sucesos poseen una baja probabilidad de ocurrencia y mantenerse ileso a sus graves consecuencias es muy complicado dado que no se puede prever y, solo una vez que suceden, aparecen evidencias de cómo se podía haber evitado y se elaboran teorías a cerca del motivo por el cual se pueden producir. 

Como he mencionado en el párrafo anterior, los black swan son sucesos que nadie espera, por lo que, si ponemos el foco en el mundo financiero, los inversores no puedan estar preparados para enfrentarlos y, consecuentemente, cuando ocurren, la incertidumbre provoca  el desplome de las  cotizaciones bursátiles, entre otras consecuencias. Por ese motivo, es muy importante poseer una cartera diversificada para así conservar el equilibrio ante cualquier situación financiera o económica.

Los atentados terroristas del 11-S, tuvieron consecuencias instantáneas a nivel mundial. La incertidumbre y desconfianza sobre lo que iba a pasar hizo que todos los mercados de valores de todo el mundo se viesen afectados, provocando que los inversores buscasen refugio en activos seguros como el oro, o simplemente que los mercados dejasen de operar por precaución, tal y como ocurrió con la bolsa de Nueva York, que permaneció cerrada una semana tras este acontecimiento.

Algunos de los sectores más afectados fueron el asegurador, el inmobiliario o el de las aerolíneas, que presentaron pérdidas millonarias. Dicha situación hizo que la Reserva Federal tuviese que intervenir para tratar de transmitir tranquilidad a la población y proteger a la economía del país. Según el periódico alemán, el Deutshche Welle: ”los ataques terroristas del 11 de septiembre ocasionaron pérdidas por un monto cercano a los 50 mil millones de dólares a las compañías de seguros, a nivel mundial“. 

A raíz de este atentado, Estados Unidos realiza una mayor inversión en sistemas de seguridad, por ejemplo, en el rediseño de protocolos de entradas y salidas en los aeropuertos. También se destina una mayor cantidad de recursos al ejército.

Por otra parte, también me gustaría destacar que en estos 20 años el mercado también ha sufrido un cambio, especialmente en el ámbito tecnológico. En aquella época entre las empresas más importantes se encontraban IBM, Intel o Microsoft; mientras que en la actualidad nos encontramos a empresas como Google, Facebook, Amazon o Microsoft. Con esta información lo que pretendo reflejar es que muchas empresas punteras en aquella época acabaron perdiendo valor con el paso de los años, como fue el caso de IBM, Intel, Nokia o Canon. 

La situación de recesión que afecta a todo el mundo tras la quiebra de Lehman Brothers en 2008, tiene en parte origen en los atentados del 11-S, por las consecuencias del desajuste económico que se produce.  Aquí tenemos que destacar el papel de la Reserva Federal, dado que trató de proteger la economía del país, como hemos mencionado anteriormente, y finalmente contribuyó a la creación de la “burbuja inmobiliaria” o la “burbuja de los créditos”. 

Para concluir, me gustaría decir que lo ocurrido el 11-S ha tenido una repercusión, tanto directa como indirecta, en otros acontecimientos ocurridos después, independientemente de su índole, dado que marca un punto de inflexión en nuestra historia.

Muchísimas gracias por dedicarle unos minutos de vuestro tiempo a mi publicación.

Referencias:

“11-S, diez años después” (Javier Tahiri). Recuperado de https://www.abc.es/especiales/11-s/repercusiones/economicas.asp

20º Aniversario del 11S - ABC.es. (2021, September 10). Recuperado de https://www.abc.es/especiales/aniversario-atentados-11-septiembre/#vca=rrss&vmc=abc-es&vso=tw&vli=cm-general&_tcode=bnVlZW80

Giroux, R., País Twitter, E., Reuters, Florio, J., Drew, R., Plunkett, S., . . . Fuchs, A. (2021, September 12). Fotos: 11-S: Los ataques contra EE UU que cambiaron el mundo. Recuperado de https://elpais.com/elpais/2021/09/09/album/1631205501_234652.html

Herrera, I. R. (2021, September 10). 11-S: 20 años de un atentado que cambió la economía internacional. Recuperado de https://www.portafolio.co/internacional/11s-20-anos-de-un-atentado-que-cambio-la-economia-556137

Luengo, J. (2021, September 10). 11S: El crack que cambió la historia del mundo para siempre. Recuperado de https://www.capitalradio.es/noticias/empresas/11s-crack-cambio-historia-mundo-siempre_97707689.html

Ramallo, R. (2021, September 11). 11S: El día que Wall Street se paralizó, los mercados se hundieron y el mundo cambió para siempre. Recuperado de https://www.iprofesional.com/finanzas/347071-que-paso-en-wall-street-el-dia-en-que-cayeron-las-torres-gemelas

Banco Santander. (2021, May 26). ¿Qué es la teoría del cisne negro? Recuperado de https://www.bancosantander.es/blog/economia-finanzas/teoria-cisne-negro

“El pretexto del 11 de septiembre” (19.08.2002). Recuperado de“https://www.dw.com/es/el-pretexto-del-11-de-septiembre/a-613131


domingo, 4 de marzo de 2018

Fintech: A tecnoloxía somérxese nas finanzas e axita o sector bancario

Por: Laura Meijueiro Lovelle, alumna de 4º ADE


Como estudante de Administración e Dirección de Empresas e máis concretamente da materia Dirección Financeira II, resúltame realmente interesante tratar este tema. Penso que todos aqueles que pretendamos ser bos empresarios nun futuro e desexemos traballar man a man coas finanzas debemos coñecer termos como “fintech”, pois cada vez están a gañar maior relevancia.


Quen non desexa ter as mellores condicións á hora de ofrecer e recibir crédito? Quen non quere obter os mellores resultados? Pois, baseándonos nisto, en moitas ocasións decantámonos por alternativas tales como empresas de crowdlending ou mesmo pequenas axencias inmobiliarias que permiten que certos inversores compren unha pequena participación dun inmoble e obteñan unha determinada rendibilidade. En definitiva, existen diversos inversores que desexan diversificar as súas inversións máis aló das opcións que lle poida ofrecer un banco e hai pequenas empresas capaces de facerlle fronte a outras de maior tamaño, empresas que aplican a tecnoloxía nas súas actividades diarias e provocan que co paso do tempo un maior número de compañías de gran tamaño desexen incorporar tales avances nas súas finanzas. De feito, os bancos están cada vez máis interesados polas fintech.

Tras esta pequena introdución, paréceme importante ofrecer una definición de fintech para poder comprender mellor de que estamos a falar e, deste xeito, poder profundar máis no tema nos seguintes parágrafos. Segundo o Club Fintech de Wharton, as fintech son unha industria composta por diferentes empresas que empregan a tecnoloxía para conseguir que os mercados financeiros gañen eficiencia. Ou o que é o mesmo, fintech fai referencia a un grupo de empresas que se dedican a ofrecer servizos financeiros innovadores, preferentemente a través de novos canais de distribución. E isto é algo que, baixo o meu punto de vista, se pode relacionar en gran medida con diversos aspectos estudados en Dirección Financeira II. 

As fintech máis que camiñar en contra dos bancos desexan colaborar con eles, estreitar lazos cos mesmos. Que a gran competencia que levan a cabo as fintech a través de tecnoloxía informática contra a banca tradicional non sempre remata nunha guerra, se non que se poden chegar a unir e xerar, deste xeito, enormes beneficios para o cliente. Navegando pola rede atopei un caso que, ao meu parecer, exemplifica isto de maneira adecuada, un caso no que se poden apreciar os beneficios da suma fintech e banca tradicional. Ben é certo que igual vos resulta familiar, pois é bastante recente. Trata da colaboración entre Evo Banco e Finizens, un exemplo que mostra como un banco tradicional é capaz de elaborar un produto financeiro empregando a tecnoloxía dunha fintech. A través dun algoritmo, o robo – advisor de Finizens xestiona de maneira automática a carteira do inversor de Evo Banco, adquirindo accións do mercado bursátil segundo a súa rendibilidade. Con isto o cliente obtén un beneficio claro, xa que sen esta ferramenta, o cliente debería estar pendente da súa inversión ou mesmo tería que pagarlle a un xestor para que lle axudase a facelo.


Moitos pregúntanse se se trata de algo seguro para xestionar as empresas e incluso reflexionan sobre se se tratará simplemente dunha moda pasaxeira. Pois ben, eu non podo responder a estas preguntas, mais gustaríame rematar cunha frase que recordaba o economista Santiago Carbó nun dos seus múltiples artigos: “En los servicios financieros se hace siempre lo mismo, lo que cambia es el modo de hacerlo. Y eso, a veces, lo es todo”. E, quizais, isto é o que ocorre co fintech.  

Moitas grazas a todos por adicarme un anaquiño do voso tempo.


Páxinas web consultadas:                           

lunes, 19 de febrero de 2018

Por qué debería preocuparte la absolución de la ex cúpula de Abengoa


La falta de ética por parte de los directivos tiene consecuencias negativas para la sociedad
Por: Cástor Casas Benedicto


Felipe Benjumea y Manuel Sánchez. Fuente: publico.es
El pasado 12 de enero la Audiencia Nacional absolvía a los antiguos directivos de Abengoa por el cobro de indemnizaciones millonarias cuando la compañía atravesaba serias dificultades financieras1. El ministerio pedía cuatro años de cárcel y la devolución de los 11,5 y 4,5 millones de euros por parte del ex presidente Felipe Benjumea y del ex consejero delegado Manuel Sánchez Ortega, respectivamente, acusándolos de administración desleal.

Abengoa es una empresa multinacional española dedicada principalmente al sector de las energías renovables. Fue cofundada en los años cuarenta por Javier Benjumea y durante gran parte de su historia tuvo un carácter familiar. Su ritmo de crecimiento y su presencia internacional se incrementaron durante los años 90, cuando empezó a cotizar en bolsa. En el año 2008 pasaría a formar parte del Ibex 35.

Los problemas para la empresa comenzaron en 2014, cuando la agencia de calificaciones Fitch publicó un informe en el que afirmaba que su endeudamiento era mucho mayor del indicado en sus cuentas2. Inmediatamente, la cotización de sus acciones inició un fuerte descenso que, a raíz de las dificultades para pagar la deuda y la consecuente reestructuración de capital, ha llevado a su desplome.

Cotización de las acciones de Abengoa en los últimos años. Fuente: infobolsa
 
La dirección de Felipe Benjumea fue considerada uno de los factores desencadenantes de la situación actual3. Concretamente, se le acusa de promover la expansión de la compañía a toda costa y de ignorar ampliaciones de capital a favor de la emisión de deuda, con el objetivo de evitar tener que compartir el poder. De hecho, sería el impedimento de una ampliación apoyada por el principal accionista (el banco Santander) lo que llevaría a su destitución y al cobro de la criticada indemnización.

A este respecto, la Audiencia concluyó que ni el establecimiento de su cuantía ni la salida de Benjumea de Abengoa fueron llevados a cabo con dolo para obtener un beneficio personal en detrimento de la empresa, y que además se ajusta a lo establecido en la Ley de Sociedades de Capital. Nosotros no discutimos su veredicto, pero queremos recalcar el hecho de “el que algo sea legal no implica que sea ético”. Veamos por qué es así en este caso.

En el mundo de las finanzas, el papel que juegan los directivos es descrito mediante la denominada teoría de la agencia4, que estudia las implicaciones y costes que tienen las relaciones entre grupos de interés o partícipes, en las que un principal (en este caso, los accionistas) es representado por un agente (los directivos). El objetivo de los accionistas, maximizar el valor de la empresa, es a menudo considerado el óptimo para los distintos stakeholders dado el carácter residual del dividendo para los accionistas, es decir que, solo cuando la empresa haya hecho frente a todos sus compromisos con el resto de partícipes, el beneficio restante podrá ser repartido entre los accionistas.

El problema surge cuando los directivos, que tienen sus propios intereses (por ejemplo, percibir un salario alto), realizan acciones que no son óptimas para beneficiarse a sí mismos. En el caso de Abengoa, la mala gestión llevó a que los accionistas perdieran el 95% de su inversión, los acreedores tuviesen que establecer quitas para poder cobrar y muchos empleados fuesen despedidos5.

Además de los accionistas, otros grupos de interés que intervienen en una empresa pueden salir perjudicados. En el caso de Abengoa, una empresa dedicada a las energías renovables, su caída en parte nos perjudica a todos los interesados en estas fuentes alternativas. Los directores de la empresa, que han salido de ella millonarios, no tuvieron en cuenta estas consideraciones a la hora de actuar. Y al fin y al cabo, en cuestiones de ética, no es solo lo que hacemos, sino también lo que no hacemos.


Número de trabajadores de Abengoa en los últimos años. Fuente: El País
Lo verdaderamente preocupante es que el caso de Abengoa no es un caso aislado. Seguramente leyendo este caso nos acordamos de algún otro como Gowex o Enron. En algunos se establece que hay fraude legal y en otros no, pero en cualquier caso son muchos los afectados por la falta de consideración ética en las actuaciones empresariales y que al final nunca son recompensados.

Con todo esto, no quiero condenar a los directivos de Abengoa. Es un caso complicado donde intervienen muchas partes. Lo que quiero concluir con todo esto es que se le debería dar más importancia a la ética dentro del mundo de los negocios, lo cual en mi opinión debería reflejarse en los tribunales.


Referencias:
1 Pérez, Fernando J. (2018); La Audiencia Nacional absuelve a la excúpula de Abengoa por el cobro de indemnizaciones millonarias; El País; Obtenido de: <https://elpais.com/economia/2018/01/12/actualidad/1515749820_093849.html>
2 Viaña, Daniel (2015); Cómo perdió Abengoa el 95% de su valor; El Mundo; Obtenido de: <http://www.elmundo.es/economia/2015/11/27/56576207268e3e913f8b4631.html>
3 Martín-Arroyo, Javier (2017); El ascenso y la pesadilla de Abengoa: la obsesión de poder que llevó a la empresa al abismo; El País; Obtenido de: < https://elpais.com/economia/2017/10/12/actualidad/1507810483_442038.html?rel=str_articulo#1515786933873>
4 Mascareñas, Juan (2015); Contratos financieros principal-agente; Universidad Complutense de Madrid; ISSN: 1988-1878
5 Bayona, Eduardo (2018); Abengoa, cuando la ley ampara “exprimir” una empresa esquilmada; publico.es; Obtenido de: <http://www.eleconomista.es/economia/noticias/8864122/01/18/Perjudicados-por-abengoa-lamentan-que-la-justicia-permita-cobrar-indemnizaciones-aunque-se-desplomen-las-companias.html>
http://www.infobolsa.es/news/detail?key=20170508363485&source=EI_ULTIMAS

 

domingo, 11 de febrero de 2018

Cuando no ocurre nada, pero sí pasa algo en el mercado financiero

Por Estefanía Acuña García



Sin querer entrar en la legitimidad o ilegitimidad del referéndum celebrado en Cataluña el 1 de octubre, o de la “no” declaración de independencia posterior, de lo que quiero hablaros es de las consecuencias económicas que esta acción ha tenido en el sistema económico español y catalán. Realmente podríamos decir que no hace falta que ocurra nada, con que se piense que va a ocurrir ya se pueden producir cambios sustanciales en la economía del país.

Esto es lo que ha ocurrido con Cataluña, solo un día después de la “no-declaración” de independencia se produjo una salida de 212 empresas que abandonaron su domicilio social que hasta la fecha se encontraba en Cataluña. Entre los datos más recientes se calcula que cerca de 3.000 empresas han trasladado su sede social de Cataluña a otra parte de España. El día de mayor salida se produjo el 19 de octubre, donde 268 empresas decidieron abandonar Cataluña debido al miedo y la inestabilidad del sistema económico.

Esta desbandada de empresas no solo afecta a las grandes multinacionales; muchas pymes también decidieron seguir este camino por la fuerte fuga de capitales que se estaba produciendo. Pese a que posteriormente se frenó el número de empresas que siguieron trasladando su sede social fuera de Cataluña, el daño ya está hecho.

Reconozco que al día siguiente de que Puigdemont declarase (y suspendiese al momento) la independencia yo fui de los que retiraron el dinero que tenía en un banco catalán. Muchos teníamos miedo de perder nuestro dinero. En ese momento, en España empezó a oírse una palabra que parecía tan lejana como increíble en España, pero que cobraba sentido. Teníamos miedo de que pudiese ocurrir un “corralito”, como ya ocurrió en países como Argentina, y quedarnos sin nuestro dinero. ¿Qué ocurrió en aquel país para llegar a esa situación? En 2001 la grave crisis de deuda provocado por una política de sobreendeudamiento provocó una falta de liquidez y una masiva fuga de capitales, que generó una falta de confianza en las entidades por parte de los ciudadanos. Se anunciaron restricciones a la hora de retirar el dinero de cuentas corrientes y cajas de ahorro, y se produjo el cierre bancario. El pánico y el caos estaba servido.  Hubo manifestaciones y disturbios por todo el país que desgraciadamente se saldaron varias vidas. El miedo a que esto ocurriera en España llevó a los bancos a cambiar su sede social. Banco como La Caixa o Sabadell, aprobaron en sus juntas generales celebradas entre el día del referéndum y la declaración-con-suspensión de independencia, cambiar el domicilio social: antes de que nada ocurriese.

El miedo provocó una fuerte caída de las cotizaciones de ambos bancos en bolsa. Pero no solo los ciudadanos de a pie corrieron a retirar su dinero de los bancos, también lo hicieron empresas y organismos que tenían su tesorería en estas entidades. Los bancos no daban cifras y aseguraban que no habían sufrido ningún movimiento de capital importante. Justificaban el cambio de la sede social de las empresas por motivos de prudencia y para devolver la tranquilidad a sus clientes. El que sí se pronunció sobre tema fue el BCE, que confirmaba la alarma ante los “importantes movimientos de dinero” que producían los traslados de sedes empresariales. En definitiva, la desconfianza en la banca por parte de los clientes era en parte fundamentada y en parte no. A día de hoy no ha ocurrido políticamente nada, Cataluña sigue perteneciendo a España, la situación se ha tranquilizado y las aguas han vuelto a su cauce.

Lo que quiero transmitir es que no hace falta que ocurra nada para que se produzcan cambios en el mercado financiero; basta con que los actores piensen que va a ocurrir, para tomar sus decisiones y arriesgar -o mantener a salvo- su capital. El simple hecho de pensar que va a ocurrir algo, ya genera que algo ocurra. Como cuentan los cómicos británicos John Bird y John Fortune en su famoso sketch sobre las hipotecas subprime, el mercado está dirigido por sentimientos, y estos sentimientos son los que guían a los actores en la toma de decisiones, muchas veces volátiles, precipitadas y erradas, y pocas veces certeras.